Medan førsteårsstudentar flest startar semesteret med fadderveke og sprudlevatn, reiser alle dei ferske studentane ved Bergen Arkitekt Skole (BAS) ned til Utsira kommune i ein månad. Ein rundt 11 år gammal tradisjon, der studentane campar i telt og lærer om lys-, vind- og føreforhold.
– Først oppdaga vi nokre steinar som låg litt merkeleg plassert i forhold til kvarandre. Då vi fjerna litt mose og lyfta på steinar fann vi ein klump med slagg, forklarar Tord Magne Brudvik.
MÅKEHUS
Resultatet av det som skulle vere ei opplæring i grunnprinsippa innan bygging av hus, resulterte i fleire funn: Spor etter det som truleg er eit dobbelt tun, ein fjøs, ei smie og eit torvtørkehus. Og ein eldstad, flint og ei bryne. Sistnemnde ein slipereiskap til å kvesse egga på verkty. Og sist: Eit måkehus.
– Måkehus?
– Ja, flirer Iversen og held fram:
– Måkehus var ei oppfinning dei tidlegare brukte for å fange måker. Vi fekk beskjed om at funnet vårt var eit av dei best bevarte husa i området, seier Remi Iversen.
– Kommunen var heilt i ekstase då dei vart klar over kva vi hadde funne, seier han.
– SIDAN STEINALDEREN
Assisterande administrasjonssjef i Utsira kommune var med studentane på turen deira, og er imponert, om enn ikkje overraska over funnet deira.
– Det har vore ein del slike funn i området tidlegare. Truleg har det vore busetnad der sidan steinalderen, men det unike er bryna som dei hadde funne ståande fast i ei fjellsprekk, seier Arnstein Eek.
Administrasjonssjefen, som sjølv er litt hobbyarkeolog, meiner det var artig å vere vitne til så ivrige studentar.
– I tillegg overnattar studentane i telt, så det er eigentleg ikkje så veldig ulikt slik forholda var for dei som budde der rundt folkevandringstida, forklarar Eek.
– FØRSTE FUNNET
Lærar for førsteårsstudentane ved BAS, Trygve Solløs, synest funna er særs spanande.
– Studentane gjorde ein utruleg grundig jobb der nede. Dette er òg truleg den første gongen nokon av studentane våre gjer funn som dette, sjølv om vi har hatt tradisjon for å reise til Utsira i rundt 11 år, seier Solløs.
– Kva har denne oppdaginga å sei for skulen?
– Eg reknar ikkje med at det påverkar skulen i form av auka tilskot, men det er sjølvsagt veldig artig. Vi må prøve å følgje opp dette prosjektet vidare. Blant anna for å få ein endeleg konklusjon frå arkeologane på kor gamle funna er, seier arkitektlæraren.
ÅLEINE PÅ ØYA
Studentane returnerte til byen og eit oppsummeringsføredrag for medstudentane sine 25. september. Med seg i sekken har dei minner frå ein tur utanom det vanlege. Og tre flintsteinar.
– Og kva er konklusjonen?
– Enn kor mykje det bles i området, kor kjipt det var å liggje i telt, at lunsjen består av knekkebrød og ein makrellboks og at vi var rundt 30 personar åleine ute på ei øy: Ingen av studentane reiste heim. Det var ein veldig fin tur, fortel ein nøgd Iversen.
Print;)
;)
;)
;)
